Tankje lek...

Hallo allemaal,

Afgelopen 18 november aan boord gegaan van de Industrial Merchant. Bijna een maand geleden alweer, het is nu zaterdag 14 december. De tijd vliegt!

Het begon natuurlijk met de proefvaart op maandag 19 november. De eerste proefvaart (technische proefvaart) was eerder al geweest, het ging nu om de officiële proefvaart. Tijdens die eerste proefvaart waren er nog wel wat kleine probleempjes aan het licht gekomen, maar die waren inmiddels verholpen. Er waren natuurlijk behoorlijk wat mensen aan boord en ook in de machinekamer kon je over de hoofden lopen. Het deed me een beetje denken aan mijn tweede stage (die bij Spliethoff, op de Saimaagracht) toen we in Amsterdam in het dok waren en de technische dienst aan boord was. Iedereen is ergens mee bezig. Testen, kleine aanpassing maken, etc. Zie dan het overzicht nog maar eens te bewaren. Gelukkig was dat niet mijn taak, ik was daar om goed rond te kijken en eventuele eigenaardigheden te melden. De proefvaart is prima verlopen.

Nou moet je je voorstellen dat er op dat moment nog bijna niets aan boord is. Alleen de spullen van de werf. Na de proefvaart werden onze spullen geleverd. Nou wist ik al wel dat er veel aan boord is, maar sodeju, wat is er een hoop aan boord gekomen zeg! En drie maal raden wie dan mag controleren of hetgeen wat besteld is ook daadwerkelijk geleverd is. Inderdaad, ik dus. Ik heb wel honderdduizend verschillende soorten schroefjes in mijn handen gehad! Moet natuurlijk ook wel want je kunt midden op zee moeilijk even naar de Praxis als je het juiste schroefje toch niet blijkt te hebben. Maar op een gegeven moment wordt je daar echt helemaal murf van.

En als alles dan binnen is, begint de volgende klus, voor alles een mooie plek zoeken. Nou ben ik wel blij dat ik al een reis op een zusterschip (de Industrial More, vorige reis) gemaakt had en dat ik dus wist waar alles ongeveer moest, want anders was het helemaal een feest geworden.

En dan heb ik het nu alleen nog maar over de machinekamer natuurlijk, maar voor dek is er toch ook een goddeloze hoeveelheid spullen aan boord gekomen zeg! En wat dacht je van de proviand? Ook geen schrale hoeveelheden!

De oplevering van het schip is uiteindelijk later gebeurd dan oorspronkelijk de planning was, maar dat gaf ons wel mooi de tijd om alles goed op orde te krijgen voor we vertrokken. De oplevering zelf was een leuk feestje, op de brug, bemanning in uniform, de hoge heren van kantoor, de investeerders, champagne en andere alcoholische versnaperingen erbij. Ja, dat kon slechter.

Na de oplevering zouden we dan eindelijk vertrekken. Helaas gooide het weer roet in het eten, windkracht 11 met windstoten tot 12. Moesten we toch maar niet doen met een leeg schip met niet al te veel brandstofreserves. Als het schip leeg is, is het natuurlijk niet helemaal leeg, want je kunt de ballasttanks vullen. Maar dan nog rol je als een strandbal over de golven! Gelijktijdig met de storm was het ook nog eens springtij en op een gegeven moment stond er ruim dertig centimeter water boven de kade in Harlingen. Toch goed dat er nog een dijkje zit tussen de kade en de eerste bebouwing!

Nou storm over, dus we kunnen gaan. Ja niet dus! De HWTK kwam er na een peiling van de bunkertanks (voor de landrotten onder u, dat zijn brandstoftanks) achter dat er één vol met water stond! Het bleek dat er water vanuit in een ballasttank naar de naastgelegen bunkertank lekte. Nou, die ballasttank heb je met de ballastpomp zo leeg, maar met een bunkertank is dat toch echt moeilijker. Dus dompelpomp geregeld, en dan wel eentje van formaat en niet zo een die je ook in je vijver hebt, want dan duurt het een week. Duurde een paar uur, maar toen was die tank dus ook weer leeg. Jammer dat hij toen vol met modder bleek te zitten. We zijn dus nog wel een stief kwartiertje bezig geweest om die tank weer op orde te krijgen. Dat hele circus heeft ons uiteindelijk een dag gekost.

En hoe kwam dat nou? Elke ballasttank en bunkerank heeft een peilpijp, daar laat je een peillint in neer en dan kun je het niveau in de tank bepalen. Vervolgens kun je met dat niveau in een tabel opzoeken hoeveel er dan precies in die tank zit. De peilpijp van de betreffende ballasttank loopt door de betreffende bunkertank heen. (Dat is overigens doodnormaal) De peilpijp bestaat uit meerdere delen die aan elkaar gelast zijn, en één van deze lassen was vergeten.

Wordt dat dan niet standaard gecontroleerd op een nieuw schip, hoor ik je vragen. En ja, inderdaad, dat is zo. Alle tanks worden met perslucht op druk gebracht om ze te testen op lekken. Hoe deze tank door de druktest is gekomen, dat kan ik je dan weer niet vertellen...

Al met al een geluk bij een ongeluk, want de volgende haven was Vlissingen. Niet dat we daar lading hadden, we gingen er bunkeren. En als we er dus niet op tijd achter gekomen waren dan hadden we die tank ook gewoon volgebunkerd. En dan heb je dus zware olie in je ballastsysteem. Dat is ongeveer duizend keer zo erg als water in je bunkertank. Want zie die zware olie er maar weer eens uit, en de tank echt schoon te krijgen. En als het alleen in één tank zit is het tot daar aan toe, maar wat als het al in je ballastleidingen zit? Dat zou echt een drama geweest zijn...

Nou en toen naar Vlissingen. Je kon nog goed voelen dat het gestormd had, want de zee was nog niet echt tot rust gekomen. Maar na ongeveer acht uur slingeren waren we er dan toch. Nou ja, we moesten eerst voor anker buiten de haven om op een plek te wachten. De volgende dag konden we naar binnen. We hebben een lange reis voor de boeg (kom ik zo op), dus we kregen ook een hoop bunkers (brandstof, landrotten!). Zware olie, zowel met een hoog als een laag zwavelgehalte en dieselolie. Dan ben je dus lang aan het bunkeren. We kwamen om drie uur 's middags aan en toe kregen we meteen de hoogzwavelige zware olie, dat duurde tot elf uur 's avonds. Om één uur 's nachts kwam de laagzwavelige zware olie en dat duurde tot even na drieën. En toen kwam om drie uur 's nachts meteen de dieselolie. Al goed, inclusief papierwerk, opruimen en ander aanverwant geneuzel waren we om zeven uur 's morgens klaar.

Maar het feest was nog niet voorbij. Om half acht gingen we namelijk weer vertrekken, dus hadden we nog mooi een half uurtje om de motor te starten. Tot twaalf uur 's middags nog stand-by gezeten omdat we nog onder beloodsing waren en toen waren we echt klaar. Al met al was ik dus vanaf acht uur 's morgens tot 12 uur 's middags de volgende dag in touw, met twee uur pauze, waarvan één geslapen. Ik was best wel moe... Zacht uitgedrukt... Geen probleem hoor verder, hoort erbij. 's Middags lekker gerust en de volgende dag gingen we er weer vrolijk tegenaan!

Owja, en dan de reis natuurlijk! Van Vlissingen naar Bilbao, Spanje, kraanonderdelen laden, door naar Fenit, Ierland, een deel lossen en nog meer kraanonderdelen laden en dan naar Manilla, Filippijnen, lossen. Mooie reis, lekker lang die tocht van Fenit naar Manilla. Wel jammer dat we door het Marlboro-kanaal (Suezkanaal) en de golf van Aden heen moeten, maar het is niet anders.

Ondertussen hebben we Bilbao gehad en zijn we onderweg naar Fenit. De zeegang (combinatie van golven en deining) is zwaar en we slingeren behoorlijk. En het schijnt goddeloos te stormen aan de westkust van Ierland dus dat gaat nog leuk worden...

Anyway, dat was een heel verhaal dacht ik zo. kunnen jullie voorlopig weer even mee voort. Ik zal proberen met enige regelmaat iets te schrijven. Ja, ja, ik weet het, dat zij ik vorige keer ook...

Anywho,

De groeten,

Stef de Zeeman

Tijd om weer aan het werk te gaan...

Hallo allemaal,

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik voor het laatst iets op het blog geschreven heb, maar nu wordt het weer hoog tijd! Mijn verlof zit er inmiddels al weer op, de tijd gaat snel!

Ik heb natuurlijk niet helemaal stil gezeten tijdens mijn verlof, wel zoveel mogelijk, maar niet helemaal. Zoals de meesten van jullie wel weten heb ik al jaren mijn motorrijbewijs. De financiën om een motor te kunnen kopen ontbraken tot nog toe echter. Dus nu ik eindelijk fatsoenlijk verdien vond ik het hoog tijd om zo'n stalen ros aan te schaffen. En dit is hem geworden:

 

Een Jamaha Virago 535 uit 1991. Geen hele zware fiets, maar het rijd fantastisch, en ik ben helemaal in mijn nopjes met mij stukje vrijheid op twee wielen!

Verder was ik nog bij de tewaterlating van het nieuwe schip van de rederij, de Industrial Merchant, waar ik straks op ga varen! Schitterend om te zien, zeer indrukwekkend!

Tijdens mijn verlof ben ik samen met mijn vriendin ook nog even tussenuit geknepen, tien dagen naar Gran Canaria. Dat was helemaal goed! Goed hotel, goed weer, helemaal super. We hadden een huurauto, dus we konden lekker het eiland over tuffen. Kom je ook nog eens ergens waar het massatoerisme nog niet toegeslagen heeft.

Maar nu is het weer tijd om aan het werk te gaan! Zoals gezegd dus op de Industrial Merchant, het nieuw gebouwde schip van CFL. Komende maandag (18-11-2013) ga ik mee met de tweede proefvaart vanaf Harlingen. In de week erna zal het schip klaar gemaakt worden voor oplevering, daar zal ik ook bij zijn. De geplande opleveringsdatum is 26 November. Ik zal, net als de vorige reis, ongeveer 14 weken aan boord blijven.

Net als vorige keren zal het schip te volgen zijn via www.marinetraffic.com.

De pagina http://www.marinetraffic.com/en/ais/details/ships/244810614 brengt je direct bij het schip waar een link is naar de actuele positie. Als het schip buiten bereik is toont deze pagina een link naar de laatst ontvangen positie.

Voor de echte scheepsspotters onder u nog wat meer gegevens:

Callsign: PCYD

IMO: 9534470

MMSI: 244810614

Gegroet!

Stef de Zeeman

Onderbroekenlol...

Hallo stelletje landrotten! We zijn er weer hoor, terug in Houston. Heeft even geduurd want we hebben bijna een week voor anker gelegen voor we de haven in konden. Niet zo leuk voor de mensen die afgelost gingen worden, want dat loopt dan automatisch een week uit. Maar voor mij wel prima, lekker rustig. (Heel asociaal, ik weet het). De stagiaires hebben samen met de kapitein het zwembad van een nieuw zeiltje voorzien, dus daar hebben we na het werk lekker in liggen dobberen.

Ook mooi, de verontwaardigde reactie van de kok op het bericht dat we een week voor anker gingen: "Maar we zijn door de tomaten heen!". Lijkt me een prima reden om met spoed een ligplaats op te zoeken... Heerlijk dat soort reacties van mensen, dan loop ik nog een halve dag met een grijns op mijn smoelwerk!

En Houston betekend post! Twee ansichtkaarten van mijn vriendinnetje en een kaart van mijn mamma. Die laatste had een zeeman onderbroek in de envelop gefrummeld! Je weet wel zo'n net niet Björn Borg boxer met heel groot "ZEEMAN" op de rand, briljant! Heb me echt zitten bescheuren hier in mijn hut! XD

Ondertussen zijn de loshavens voor de volgende trip ook al weer bekend, houdt u allen vast:

Santa Marta
Barranquilla
Cartagena
Guaranao
Maracaibo

Allemaal bekende havens dus. Maargoed, alles nog ZWAAR onder voorbehoud natuurlijk. Ik heb sowieso een donkerbruin vermoeden dat Guanta er nog bijkomt, al is het maar om lege containers te laden voor de terugreis. Was de afgelopen keren ook nog het geval.

Overigens zijn we alweer acht weken aan boord en dus vet over helft! Niet dat het einde nou direct in zicht is, maar toch, het schiet op. (En ja, ik spreek over mezelf in de meervoudsvorm, dat doen we, wen er maar aan!)

Tijdens dit verblijf in Houston worden de tweede stuurman en de HWTK afgelost. Met de tweede stuurman heb ik qua werk niet zoveel van doen, maar het is wel een gezellige Groninger (hé, dat allitereert; als in: "Suske en Wiske en de Gezellige Groninger"). Zijn aflosser wordt een Oekraïner en dat kan ook een prima kerel zijn natuurlijk, maar het blijft toch anders dan een nuchtere Nederlander (hé, dat allitereert ook! "Suske en Wiske en de Nuchtere Nederlander" Oké, sorry, ik hou er nu mee op! XD). Met een nieuwe HWTK heb ik natuurlijk veel meer te maken. Het is wederom een Filippijn, ik heb hem vandaag al even kort gezien en de eerste indruk is in ieder geval goed! (Zegt niet altijd alles, ik weet, maar ik ga van het positieve uit)

Wel, heel veel meer heb ik op dit moment niet te mekkeren, ik ga zo lekker pitten, het was een lange dag vandaag.

Groeten vanuit Houston,

Stef de Zeeman (echt waar, staat op mijn onderbroek, dan moet het waar zijn!)

Niet zoveel te melden...

Hallo daar, het is al weer bijna een maand geleden dat ik voor het laatst iets voor het blog geschreven heb, het werd dus wel weer hoog tijd!

Toen ik vorige keer schreef zat het rondje loshavens voor die reis er bijna op. Inmiddels hebben we alle loshavens van de reis daarna ook al gehad en zijn we weer op weg terug naar Houston. De havens die we deze reis aangedaan hebben zijn:

Guaranao
Maracaibo
Oranjestad
Porto Cabello
Guanta

Helaas was Oranjestad een bliksembezoek van slechts een paar uur, want ik had op Aruba natuurlijk graag even aan de wal gegaan. Maargoed, wat niet is, is niet, volgende keer beter.

De terugreis is altijd een weelde van rust na de drukke periode van de loshavens, en natuurlijk een goed moment om met de hele bemanning te gaan BBQ'en! Dat hebben we vorige keer gedaan en vanmiddag is het ook weer feest! De foto bij deze blogpost is van de BBQ van de vorige terugreis.

Die andere twee bleekscheten op de foto zijn overigens de stagiaires, die op dit moment beiden meelopen in de machinekamer. Die heb ik dus met enige regelmaat op sleeptouw en dat is eigenlijk wel leuk. Ook wel een beetje vreemd als je bedenkt dat ik tijdens mijn vorige reis zelf nog stagiair was, maar het gaat allemaal prima.

In de machinekamer gaat alles nog steeds prima, er gaat natuurlijk wel eens iets naar de knoppen, maar dat is normaal. Over het algemeen hebben we weinig problemen en alarmen. Dat betekend dat ik, als ik 's nachts de wacht heb, meestal lekker door kan slapen! Heerlijk!

Het is hier in de zomer in de Carib een stuk beter toeven dan tijdens mijn laatste stage op de Noord-Atlantische in de winter. Ten eerste is de temperatuur natuurlijk een stuk aangenamer, maar ook de zeegang is een stuk vergevingsgezinder. Je zou haast vergeten dat je op een schip werkt zo weinig als we bewegen.

De blogverhalen van mijn stages gingen voor een groot deel over de uitstapjes aan de wal. En aangezien ik sinds aanmonstering nog niet aan de wal geweest ben heb ik gewoon verder niet zo heel veel te melden.

Groeten,

Stef de Zeeman

BBQ in de Carib!

Druk, druk, druk...

Hallo allemaal, het is zondagmiddag (14-07-2013) en ik heb even tijd om jullie weer op de hoogte te brengen van alle zinnige dan onzinnige informatie.

Van de zeven havens waar ik het in mijn vorige bericht over had hebben we er inmiddels al zes gehad! We zijn vorige week zondag (07-07-2013) aangekomen in de eerste haven en vanmorgen zijn we vertrokken uit de één na laatste. We hebben dus een drukke week achter de rug. Voor mij als machinist betekende het veel onregelmatige werktijden om bij vertrek de motor te starten en bij aankomst weer te stoppen. Dit is overigens geen klacht hoor, het gewoon een deel van mijn baan en het is nog heilig bij de werktijden van de stuurmannen...

Desalniettemin is het wel lekker om deze zondagmiddag even vrij te hebben.

Zoals ik al vertelde is het schip nagelnieuw en als gevolg daarvan zijn er nog nauwelijks reparaties om uit te voeren. Mijn werkzaamheden bestaand daarom vooral uit inspecties van alle machinerie.

In mijn vorige bericht had ik het al even over de maatregelen tegen drugssmokkel. Voordat we vandaag konden vertrekken werd het schip eerst nog even doorzocht door de narcotica brigade inclusief drugshond. Nu hebben we een heel mooi groen tapijt in de recreatieruimte liggen. Waarschijnlijk heeft die hond gedacht: "Ha, gras!". En greep de gelegenheid aan om daar, tot zichtbaar ongenoegen van zijn geüniformeerde begeleiders, een mooie bolus op te draaien. Lekker...

Ik ben een Hollander, dus ik moet natuurlijk ook nog even over het weer klagen... Het is echt loeiheet buiten, en dan met name in de zon is het niet om uit te houden. En het staal van het schip neemt al die warmte op en straalt dat weer naar je uit, zodat je van onder- en van bovenaf gebraden wordt. Ik heb daar echter slechts in beperkte mate last van, want de accommodatie is voorzien van een prima airconditioning en in de machinekamer wordt het dankzij constante ventilatie niet warmer dan een graadje of 37. En dat is wat mij betreft een heerlijke temperatuur om lekker tot op je botjes warm van te worden :)

Ik heb het nog altijd goed naar mijn zin en vermaak me nog steeds prima met laptop, tablet en e-reader. Wat een uitvinding overigens zo'n e-reader, scheelt kilo's bagage, papier is zwaar!

Verder heb ik niet zoveel te mekkeren, dus ik hou het kort.

Groeten,

Stef de Zeeman

Luxe hut, mooi schip & fijne bemanning...

Zo, ik ben ondertussen al weer meer dan een week aan boord, dus het wordt hoog tijd om eens iets schrijven.

Mijn vlucht van Amsterdam naar Houston verliep op de continu krijsende koters na prima. Bij aankomst werd ik opgewacht door een chauffeur die mij naar het schip bracht. De eerste paar dagen lagen we in Houston om te laden. De lading is bestemd voor een aantal verschillende havens in Colombia en Venezuela, te weten:

Cartagena
Barranquilla
Santa Marta
Puerto Bolivar
Guaranao
Maracaibo
Guanta

Daarna zullen we weer teruggaan naar Houston.
Helaas zullen we in Colombia en Venezuela niet aan wal kunnen, dat heeft te maken met US Coast Guard en de drugssmokkel vanuit die landen naar de USA. Jammer maar helaas.

Nu ik een week aan boord ben begin ik steeds meer mijn draai te vinden, in het begin is het altijd een beetje onwennig en zoeken aan boord van een nieuw schip. De bemanning is vriendelijk en ik voel me prettig aan boord. Het schip is nagelnieuw en erg mooi.

Ik ben ook heel erg blij met de hut die ik toebedeeld gekregen heb, hij is mooi ruim en ik heb alles wat ik nodig zou kunnen hebben. De twee foto's onder deze post zijn van mijn hut. Ik heb een heerlijk bed dat niet te zacht is, zoals ik dat gewend ben, en ik slaap dus prima.

Verder heb ik nog niet zoveel te melden, ik ben lekker aan het werk en ook buiten het werk om vermaak ik mij goed.

Groeten vanaf een zonnige Caribische Zee,

Stef de Zeeman

Ik ben er klaar voor...

Hallo allemaal,

Het is inmiddels al weer een stief kwartiertje geleden dat ik van mijn tweede stageschip af kwam en in de tussentijd is er weer genoeg gebeurd.

De laatste loodjes waren erg zwaar maar ik ben afgestudeerd. En met een schitterende cijferlijst, om mezelf meteen maar even een veer in mijn reet te steken. Het diploma en de bijbehorende vaarbevoegdheid heb ik inmiddels ook in mijn bezit.

Het is dus hoog tijd dat er weer gevaren gaat worden! En dat gaat gebeuren bij de rederij CFL, een jonge, groeiende rederij met schitterende schepen! Voor meer informatie zie www.cfl.nl.

Ik vertrek komende vrijdag (28-06-2013) naar Houston, Texas om aan te monsteren op de Industrial More.

Vluchtgegevens:

Vlucht: KL661
Vertrektijd (lokaal): 10:00 uur
Aankomsttijd (lokaal): 13:05 uur

Ik zal ongeveer 14 weken varen, daarna heb ik 8 weken verlof. Het worden dus significant kortere reizen dan mijn stages.

De Industrial More is een multi-purpose schip met een lengte van ongeveer 116 meter. Voor meer gegevens zie de product folder van de Sole-type schepen hier.

Voor de echte scheepsspotters onder u:
Callsign: PCTF
IMO: 9543382
MMSI: 246921000


De beste manier om het schip te volgens is via www.marinetraffic.com.
De pagina http://www.marinetraffic.com/ais/nl/shipdetails.aspx?MMSI=246921000 brengt je direct bij het schip waar een link is naar de actuele positie. Als het schip buiten bereik is toont deze pagina een link naar de laatst ontvangen positie.

Ik zal tijdens mijn reis proberen met enige regelmaat te bloggen. Garantie tot de deur, maar ik ga mijn best doen.

Groeten stelletje landrotten,

Stef de Zeeman.

Ps.

Ik ben er klaar voor!