Tankje lek...

Hallo allemaal,

Afgelopen 18 november aan boord gegaan van de Industrial Merchant. Bijna een maand geleden alweer, het is nu zaterdag 14 december. De tijd vliegt!

Het begon natuurlijk met de proefvaart op maandag 19 november. De eerste proefvaart (technische proefvaart) was eerder al geweest, het ging nu om de officiële proefvaart. Tijdens die eerste proefvaart waren er nog wel wat kleine probleempjes aan het licht gekomen, maar die waren inmiddels verholpen. Er waren natuurlijk behoorlijk wat mensen aan boord en ook in de machinekamer kon je over de hoofden lopen. Het deed me een beetje denken aan mijn tweede stage (die bij Spliethoff, op de Saimaagracht) toen we in Amsterdam in het dok waren en de technische dienst aan boord was. Iedereen is ergens mee bezig. Testen, kleine aanpassing maken, etc. Zie dan het overzicht nog maar eens te bewaren. Gelukkig was dat niet mijn taak, ik was daar om goed rond te kijken en eventuele eigenaardigheden te melden. De proefvaart is prima verlopen.

Nou moet je je voorstellen dat er op dat moment nog bijna niets aan boord is. Alleen de spullen van de werf. Na de proefvaart werden onze spullen geleverd. Nou wist ik al wel dat er veel aan boord is, maar sodeju, wat is er een hoop aan boord gekomen zeg! En drie maal raden wie dan mag controleren of hetgeen wat besteld is ook daadwerkelijk geleverd is. Inderdaad, ik dus. Ik heb wel honderdduizend verschillende soorten schroefjes in mijn handen gehad! Moet natuurlijk ook wel want je kunt midden op zee moeilijk even naar de Praxis als je het juiste schroefje toch niet blijkt te hebben. Maar op een gegeven moment wordt je daar echt helemaal murf van.

En als alles dan binnen is, begint de volgende klus, voor alles een mooie plek zoeken. Nou ben ik wel blij dat ik al een reis op een zusterschip (de Industrial More, vorige reis) gemaakt had en dat ik dus wist waar alles ongeveer moest, want anders was het helemaal een feest geworden.

En dan heb ik het nu alleen nog maar over de machinekamer natuurlijk, maar voor dek is er toch ook een goddeloze hoeveelheid spullen aan boord gekomen zeg! En wat dacht je van de proviand? Ook geen schrale hoeveelheden!

De oplevering van het schip is uiteindelijk later gebeurd dan oorspronkelijk de planning was, maar dat gaf ons wel mooi de tijd om alles goed op orde te krijgen voor we vertrokken. De oplevering zelf was een leuk feestje, op de brug, bemanning in uniform, de hoge heren van kantoor, de investeerders, champagne en andere alcoholische versnaperingen erbij. Ja, dat kon slechter.

Na de oplevering zouden we dan eindelijk vertrekken. Helaas gooide het weer roet in het eten, windkracht 11 met windstoten tot 12. Moesten we toch maar niet doen met een leeg schip met niet al te veel brandstofreserves. Als het schip leeg is, is het natuurlijk niet helemaal leeg, want je kunt de ballasttanks vullen. Maar dan nog rol je als een strandbal over de golven! Gelijktijdig met de storm was het ook nog eens springtij en op een gegeven moment stond er ruim dertig centimeter water boven de kade in Harlingen. Toch goed dat er nog een dijkje zit tussen de kade en de eerste bebouwing!

Nou storm over, dus we kunnen gaan. Ja niet dus! De HWTK kwam er na een peiling van de bunkertanks (voor de landrotten onder u, dat zijn brandstoftanks) achter dat er één vol met water stond! Het bleek dat er water vanuit in een ballasttank naar de naastgelegen bunkertank lekte. Nou, die ballasttank heb je met de ballastpomp zo leeg, maar met een bunkertank is dat toch echt moeilijker. Dus dompelpomp geregeld, en dan wel eentje van formaat en niet zo een die je ook in je vijver hebt, want dan duurt het een week. Duurde een paar uur, maar toen was die tank dus ook weer leeg. Jammer dat hij toen vol met modder bleek te zitten. We zijn dus nog wel een stief kwartiertje bezig geweest om die tank weer op orde te krijgen. Dat hele circus heeft ons uiteindelijk een dag gekost.

En hoe kwam dat nou? Elke ballasttank en bunkerank heeft een peilpijp, daar laat je een peillint in neer en dan kun je het niveau in de tank bepalen. Vervolgens kun je met dat niveau in een tabel opzoeken hoeveel er dan precies in die tank zit. De peilpijp van de betreffende ballasttank loopt door de betreffende bunkertank heen. (Dat is overigens doodnormaal) De peilpijp bestaat uit meerdere delen die aan elkaar gelast zijn, en één van deze lassen was vergeten.

Wordt dat dan niet standaard gecontroleerd op een nieuw schip, hoor ik je vragen. En ja, inderdaad, dat is zo. Alle tanks worden met perslucht op druk gebracht om ze te testen op lekken. Hoe deze tank door de druktest is gekomen, dat kan ik je dan weer niet vertellen...

Al met al een geluk bij een ongeluk, want de volgende haven was Vlissingen. Niet dat we daar lading hadden, we gingen er bunkeren. En als we er dus niet op tijd achter gekomen waren dan hadden we die tank ook gewoon volgebunkerd. En dan heb je dus zware olie in je ballastsysteem. Dat is ongeveer duizend keer zo erg als water in je bunkertank. Want zie die zware olie er maar weer eens uit, en de tank echt schoon te krijgen. En als het alleen in één tank zit is het tot daar aan toe, maar wat als het al in je ballastleidingen zit? Dat zou echt een drama geweest zijn...

Nou en toen naar Vlissingen. Je kon nog goed voelen dat het gestormd had, want de zee was nog niet echt tot rust gekomen. Maar na ongeveer acht uur slingeren waren we er dan toch. Nou ja, we moesten eerst voor anker buiten de haven om op een plek te wachten. De volgende dag konden we naar binnen. We hebben een lange reis voor de boeg (kom ik zo op), dus we kregen ook een hoop bunkers (brandstof, landrotten!). Zware olie, zowel met een hoog als een laag zwavelgehalte en dieselolie. Dan ben je dus lang aan het bunkeren. We kwamen om drie uur 's middags aan en toe kregen we meteen de hoogzwavelige zware olie, dat duurde tot elf uur 's avonds. Om één uur 's nachts kwam de laagzwavelige zware olie en dat duurde tot even na drieën. En toen kwam om drie uur 's nachts meteen de dieselolie. Al goed, inclusief papierwerk, opruimen en ander aanverwant geneuzel waren we om zeven uur 's morgens klaar.

Maar het feest was nog niet voorbij. Om half acht gingen we namelijk weer vertrekken, dus hadden we nog mooi een half uurtje om de motor te starten. Tot twaalf uur 's middags nog stand-by gezeten omdat we nog onder beloodsing waren en toen waren we echt klaar. Al met al was ik dus vanaf acht uur 's morgens tot 12 uur 's middags de volgende dag in touw, met twee uur pauze, waarvan één geslapen. Ik was best wel moe... Zacht uitgedrukt... Geen probleem hoor verder, hoort erbij. 's Middags lekker gerust en de volgende dag gingen we er weer vrolijk tegenaan!

Owja, en dan de reis natuurlijk! Van Vlissingen naar Bilbao, Spanje, kraanonderdelen laden, door naar Fenit, Ierland, een deel lossen en nog meer kraanonderdelen laden en dan naar Manilla, Filippijnen, lossen. Mooie reis, lekker lang die tocht van Fenit naar Manilla. Wel jammer dat we door het Marlboro-kanaal (Suezkanaal) en de golf van Aden heen moeten, maar het is niet anders.

Ondertussen hebben we Bilbao gehad en zijn we onderweg naar Fenit. De zeegang (combinatie van golven en deining) is zwaar en we slingeren behoorlijk. En het schijnt goddeloos te stormen aan de westkust van Ierland dus dat gaat nog leuk worden...

Anyway, dat was een heel verhaal dacht ik zo. kunnen jullie voorlopig weer even mee voort. Ik zal proberen met enige regelmaat iets te schrijven. Ja, ja, ik weet het, dat zij ik vorige keer ook...

Anywho,

De groeten,

Stef de Zeeman